maandag 30 mei 2011

Groene verdraagzaamheid

Voor wie er nog aan zou twijfelen: zij die zogezegd 'verdraagzaamheid' in het hoogste vaandel dragen, zijn meestal toch niet zo verdraagzaam als ze zichzelf voordoen. Luister naar mijn woorden maar kijk niet naar mijn daden, zo heet dat dan. Dit adagium was al langer de lijfspreuk van Karel De Gucht, die Vlaams Belangers ooit 'mestkevers' noemde, maar is tegenwoordig blijkbaar ook de lijfspreuk van ene Bart Caron, Vlaams Parlementslid voor de groenen. Op zijn website (www.bartcaron.be) schreef hij een stuk over een officiële reis van het Vlaams Parlement aan De Brakke Grond in Amsterdam. Leest u even mee... 

Bart Caron: "Op zo’n parlementaire trip, zeker naar zo’n beladen bestemming, heb je een kleine horde Vlaams-Belangers in de bagage. Ze zijn onvermijdelijk, als ongedierte dat meereist in je jas. In het parlement kan je ze vermijden of negeren, zoals het uitkomt. Ik geef ze dan geen hand. Ik zit er niet mee aan tafel. Sorry, maar zoveel onversneden racisme, die minachting voor mensen met minder mogelijkheden, voor moslims en andersdenkenden… , Zoveel rechtse praat. Nee, er zijn grenzen aan mijn verdraagzaamheid."

Nu, ik heb er geen enkel probleem mee dat een groene mij geen hand zou willen geven of met mij aan tafel zou willen zitten. Of het van respect, opvoeding en goeie smaak getuigt is een andere zaak, maar soit, dat is zijn goed recht. (ik zou trouwens helemaal geen boodschap hebben aan groene, wereldverbeterende praat tijdens de maaltijd, dit terzijde ;-) ). Mensen met een andere politieke overtuiging gaan vergelijken met 'ongedierte' getuigt echter van een heel andere orde. Het is volkomen onrespectvol, getuigt van slechte smaak en is ronduit dom en dwaas. 

Nu, meneer Caron vergeet wel één belangrijk feit: wat al dan niet als ongedierte wordt beschouwd, hangt af van wat de definitie is die de mens aan 'ongedierte' geeft. Zo kunnen dieren in een bepaalde omgeving als ongedierte worden beschouwd, terwijl ze in een andere omgeving als nuttig worden aangezien. Aangezien de groenen in een totaal andere omgeving, zeg maar totaal andere wereld leven dan de modale mens, kunnen zijn uitspraken eigenlijk worden beschouwd als zijnde volkomen irrelevant. In de 'echte' wereld bewijzen wij wel degelijk ons nut, tot grote spijt van onze groene vrienden.